Home Reizen
Reizen
San Francisco PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Miranda   
zondag, 02 augustus 2009 20:30
Zonnende ZeeleeuwenWe hadden besloten om lekker geen wekker te zetten. Ik schrok om half negen wakker en maakte ook Erwin snel wakker, want we konden maar tot 9 uur ontbijten. We zijn toen snel in wat kleren geschoten en hebben we nog een ontbijtje kunnen scoren. Het was heel druk in de ontbijtkamer. Na het ontbijt hebben we gedoucht en zijn we rustig aan gaan bedenken wat we vandaag gingen doen. We besloten naar Pier 39 te rijden. Dit was volgens onze reisgids een leuke toeristische plek. Rond 11 uur waren we daar en hebben we onze auto in één van de duurste parkeergarages ooit neergezet. Hier kwamen we pas later achter. Vanuit de parkeergarage kon je direct de pier oplopen. Hier waren allemaal winkeltjes, restaurantjes enzovoort. Na een klein stukje lopen, zagen we daar een fruitkraam waar we natuurlijk wel even wat moesten kopen. Erwin heeft één perzik genomen met het gewicht van 3 normale Nederlandse perziken en we hadden ook nog een zakje grote aardbijen. Toen we langs de pier verder liepen begon het te ruiken naar vis. De lucht bleek niet van een kraampje af te komen maar van de vlotten in de haven, waar wel honderden zeeleeuwen op lagen te zonnen. Het was een mooi schouwspel van deze beesten. De zon begon nu ook goed door te komen en tot onze verbazing konden we zowaar de Golden Gate Bridge ook helemaal zien liggen in de verte. In de haven zagen we ook een aantal rondvaartboten liggen en we zijn gaan informeren over de rondvaarten en de prijzen ervan. Het bleek mee te vallen en om kwart over 1 zijn we op een boot gestapt voor een rondvaart van ruim een uur. Deze tocht ging langs de zuidkust richting de Golden Gate Bridge. Golden Gate BridgeDaar keerde hij om en ging hij via de noordkant van de baai langs Alcatraz eiland om vervolgens wee terug te varen naar de haven. We hebben een hoop mooie plaatjes kunnen schieten. De middag was nu nog niet voorbij dus zijn we nog een stukje gaan rijden. We konden tenslotte niet hier zijn geweest zonder ook over de Golden Gate bridge gereden te hebben. Om het rondje compleet te maken zijn we door Richmond heen gereden en daarna terug via de Bay Bridge. Dit is een soortgelijke hangbrug maar dan een stukje langer en in het grijs. Om onze vakantie goed af te sluiten hebben we allebei iets verkeerds gegeten en zijn we nu om beurten naar de wc aan het rennen. Ik ben nu weer aan de beurt… Morgen hebben we nog een dag San Francisco, maar eerst gaan we op ons gemak slapen en zetten we voor de zekerheid de wekker op half negen. Dan weten we zeker dat we een ontbijtje hebben. Dan gaan we op het gemak onze tassen inpakken, want we hoeven om 12 uur pas uitgecheckt te zijn. Ergens aan het eind van de middag leveren we onze auto in en gaan we richting vliegveld, waar we halverwege de avond hopen op te stijgen. En dinsdagavond hopen we dan in Nederland te landen. We hebben enorm genoten!!
Laat gerust nog een laastste berichtje achter, want morgen zullen wij nog even kijken.
 
Reisdag naar San Francisco PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Erwin   
zaterdag, 01 augustus 2009 20:00
Golden Gate in wolkenOmdat we toch maar een uurtje of drie hoefden te rijden vandaag hebben we geen wekker gezet. Natuurlijk werden we wel op tijd wakker. Ritme heh. Het was wel drukker dan de dag ervoor bij het ontbijt, maar we hebben toch onze wafels op. Om 9 uur zaten we voldaan in de auto. Een uurtje of drie later waren we al bij het hotel. Onderweg was er weinig nieuws te zien, omdat we deze weg al twee dagen geleden de andere kant op waren gereden. Het was nog zo vroeg dat we na het inchecken maar richting het centrum zijn gereden om de grote brug te fotograferen. Het blijkt dat we in het verkeerde seizoen in San Francisco zijn. Tijdens de zomer is het in het stadsdeel waar de Golden Gate bridge staat vrijwel altijd bewolkt. Het was vandaag ook niet anders, bij het hotel was het blauw, maar bij de brug was het bewolkt. De twee hoge punten van de brug waren helaas niet te zien en alles wat over bleef was een platte brug zoals elke andere. We hadden wel een mooi uitzicht op Alcatraz eiland. Morgen gaan we eens kijken in het hartje van de stad.
 
Yosemite National Park PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Miranda   
vrijdag, 31 juli 2009 20:14
DennenappelVanmorgen ging al vroeg de wekker….wat is dat toch met vakantie hebben en vroeg opstaan? We hebben eerst een heerlijk ontbijtje op met vers gemaakte wafels en geroosterd brood. Om half 8 reden we bij het hotel weg om naar het National Park te gaan, waar we rond half 9 aankwamen. Als eerste gingen we naar de Mariposa Grove waar de dikste sequoia boom, de Grizzly Giant. We hebben daar lekker een poosje gewandeld en onderweg naar boven zijn we weer leuke dingen tegen gekomen: weer een heel stel eekhoorns, maar ook onwijs grote dennenappels. Boven stond dan die hele dikke boom. Hij was wel wat korter dan de bomen die we in Redwoord hadden gezien, maar nog steeds indrukwekkend. Eenmaal weer beneden zijn we verder gereden naar een mooie waterval, de Bridalveil fall. Je kon er niet dichtbij komen, maar zo van beneden was het ook een heel mooi gezicht. Ze hebben hem zo genoemd, omdat hij net lijkt op een bruidssluier. Daarna zijn we doorgereden naar Yosemite Lodge. Het was ondertussen al 2 uur en we hadden wel behoorlijk wat trek gekregen. Bij het restaurant hadden ze geen gewone broodjes, dus hebben we maar warm gegeten. Ik een bord spaghetti en Erwin wat friet en kipfilet. We hebben daar nog kunnen genieten van een stel eekhoorns die ondertussen wel gewend zijn geraakt aan wat mensen. Totaal niet schuw waren de beestjes hier, snuffelden er rustig op los en liepen gewoon over het terras heen. Bij de Grizzly Giant hebben we ook genoeg eekhoorns gezien, maar als je een foto wilde maken, renden ze snel weg. Behalve die ene dan, die had zijn wangetjes vol met nootjes en was druk bezig om plekjes te graven in de grond en daar telkens een nootje in te verstoppen. Daar bleef hij gewoon rustig mee door gaan, ondanks dat er een heel stel mensen omheen stond om foto’s en filmpjes te maken.
Omdat het vandaag weer 40 graden was, hadden we niet zoveel puf om nog een lange wandelroute te maken en zijn daarom maar rustig aan terug naar het hotel gereden. Daar waren we rond half 5 weer en hebben we nog wat verkoeling in het zwembad gezocht. De zon was daar inmiddels zo goed als vanaf, dus dat was wel even lekker.
Morgen gaan we nog een stukje door het park als we onze reis naar San Francisco gaan vervolgen. Dat zullen dan onze laatste overnachtingen zijn, voordat we terug naar huis moeten. Gelukkig hebben we daar nog wat dagen te gaan, wat zijn die weken om gevlogen zeg!
 
Reisdag van Fort Bragg naar MariPosa PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Erwin   
donderdag, 30 juli 2009 20:43
ZwembadNa even lekker lang te hebben geslapen tot een uur of 8 zijn we rustig gaan ontbijten en douchen. De dag bestond vandaag vooral uit de reis. Deze liep dwars door het Californische wijngebied. Ergens rond de middag zijn we bij de Starbucks een bakkie wezen doen en hebben we wat te eten genomen. Even later zijn we in één van de randsteden van San Francisco gestopt om een Jo-Ann’s te bezoeken. Helaas hadden ze ook hier niet wat Miranda zocht. Blijkbaar staan die alleen op de site om mensen er gek van te maken… Rond 18:00 uur kwamen we aan in Mariposa. Dit is een oud goudzoekers stadje vlak voor Ysemite National Park. We hebben nog even bij het zwembad verkoeling gezocht. Het is hier nogal heet!! 40 graden. Morgen gaan we onze dag goed benutten in het park. Dat is een uurtje hier vandaan.
 
Redwood National Park en de reis naar Fort Bragg PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Miranda   
woensdag, 29 juli 2009 20:57
door boomRond 7 uur vanmorgen ging de wekker, wat een tijden heh zo in de vakantie! Eerst zijn we lekker wezen ontbijten en daarna hebben we nog even heerlijk een douche genomen. Rond half 9 vertrokken we richting het National Park. We zijn eerst langs de kust naar Prairie Creek Visitor Center gereden om daar ons toegangsbewijs voor de Tall Tree Acces Road te bemachtigen. De vrouw in het visitor center had een heel verhaal over de tocht die wij wilden gaan maken. Op het toegangsbewijs stond nu een toegangscode van de poort voor de weg waar we overheen moesten. Daar aangekomen moesten we dus zelf deze code op één of ander vaag hangslot draaien en konden wij het hek open doen. Daarna moest hij ook weer dicht en moest de cijfercombinatie weer veranderd worden. Heel maf was dat. Het weggetje bracht ons al slingerend nog verder naar boven waar we uiteindelijk bij een parkeerplaats aankwamen. De fototas ging mee en een rugzak met voldoende drinken en wat te eten. Boven aan het pad konden we nog een trailguide meenemen voor onderweg. De wandelroute die wij wilden gaan maken was 4 mijl, 6,4 km. Het eerste stuk, 1,5 mijl was behoorlijk stijl naar beneden, dit ging vrij makkelijk. Je moest je af en toe even goed schrap zetten, maar verder gingen we zonder al te veel moeite naar beneden. Daar aangekomen konden we nog een rondje lopen van 1 mijl, dit was gewoon vlak een zeer goed te doen. We hebben heerlijk kunnen genieten van de enorme bomen die daar stonden. En uiteindelijk kwamen we bijna bij het eind van ons rondje bij de allergrootste boom terecht van wel 320 feet hoog!!! Dat is 97,5 meter hoog!!!! Daar sta je dan met je 1,60m of 1,80m, dan voel je je echt net van lego! Langs de wandelroute stonden overal genummerde paaltjes met in onze trailguide een beschrijving van wat we op dat moment konden zien. Leuk om te weten! Na ons zeer gemakkelijke rondje van 1 mijl, kon onze tocht van 1,5 mijl terug omhoog gaan beginnen. Vol goede moed stapten we samen omhoog, dit ging best aardig, maar werd op den duur toch steeds zwaarder. Mijn hoofd werd al roder en roder en het was ook even zoeken naar genoeg adem, maar met wat korte stops onderweg hebben we het toch gehaald…..je had niet mijn hartslag moeten meten….
Toen was het inmiddels half 3 en hadden we nog een reis naar Fort Bragg van zo’n 4 uur tegoed. Deze reis ging heel lekker, we zijn weer door een heel stuk mooi natuur gereden. En zelfs dwars door een boom…..zonder deuken in de auto, haha. Het laatste uurtje was even wat minder, de weg had enorm veel bochten zeer dicht op elkaar….en ja daar kan ik niet zo heel goed tegen. Het was dat ik niet kan kotsen, maar anders had ik dit zeker gedaan. M’n hoofd wist niet zo goed wat ie met al dat gedraai aan moest. Rond 7 uur kwamen we aan bij het hotel en zijn we snel een plekje gaan zoeken om te kunnen eten. Nu zijn we allebei behoorlijk uitgeteld en zetten we de computer uit. Morgen weer een dag!
 
<< Start < Vorige 1 2 3 Volgende > Einde >>

Pagina 1 van 3